Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Γιώργος Δελαστίκ: "Συμφορά η χρεοκοπία με παραμονή στο ευρώ"


Γιώργος Δελαστίκ: "Συμφορά η χρεοκοπία με παραμονή στο ευρώ"

05/10/2011 - 09:00

|

Βέβαιη θεωρείται πλέον...
 
Γιώργος Δελαστίκ: Συμφορά η χρεοκοπία με παραμονή στο ευρώ
 από τους πάντες η ουσια στική χρεοκοπία της Ελλάδας υπό το καθεστώς του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος που επέβαλε στη χώρα η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου σε συμφωνία με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αυτά που συζητούνται πλέον είναι τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που θα προσλάβει η ελληνική χρεοκοπία – αν θα είναι «συντεταγμένη», βάσει των συμφερόντων της Γερμανίας και των ξένων δανειστών και επικυρίαρχων της πατρίδας μας, αν θα γίνει με τρόπο μη ελεγχόμενο, με απροσδιόριστες επιπτώσεις για την Ευρωζώνη, αν θα συντελεστεί με την Ελλάδα να παραμένει στο ευρώ ή αν θα συνοδευτεί από την έξοδο της χώρας μας από την Ευρωζώνη και την επάνοδο σε δικό της νόμισμα, προκειμένου να ανακτήσει την οικονομική της κυριαρχία...
Με δεδομένο ότι ολόκληρη η Ευρωζώνη κλονίζεται από την απαίτηση της Γερμανίας να υποδουλώσει και να εξανδραποδίσει όλες τις χώρες και όλους τους λαούς της Ευρώπης, μετατρέποντας τη Γηραιά Ήπειρο σε απέραντη επικράτεια του Δ’ Ράιχ, πετυχαίνοντας με την οικονομία και το ευρώ αυτό που απέτυχε να κάνει ο Αδόλφος Χίτλερ με το αίμα και τα τανκς, έχει ιδιαίτερη σημασία η πολιτική που θα ακολουθήσει η Αθήνα.
Ευρώ ίσον πείνα!
Τώρα πλέον ουδείς στη χώρα μας αμφιβάλλει ότι στόχος της Γερμανίας, με τα Μνημόνια και τα υπόλοιπα, είναι να φτωχύνουν δραματικά όχι μόνο οι Έλληνες, αλλά και όλοι οι λαοί της Ευρώπης, με πρώτους εκείνους των νότιων χωρών –Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Κύπρος, Μάλτα– και, παράλληλα, να μην αποκτήσουν ποτέ βιοτικό επίπεδο ανάλογο με εκείνο των χωρών της Δυτικής Ευρώπης οι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης –Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία, Ουγγαρία–, τα βαλτικά κράτη και οι βαλκανικές χώρες της ΕΕ. Να γίνει, δηλαδή, η Ευρώπη ένα Ράιχ, όπου μόνο η Γερμανία και –προσωρινά– οι στενοί σύμμαχοί της θα ευημερούν, ενώ στις επαρχίες του Ράιχ –στα σημερινά κράτη, δηλαδή– θα υπάρχει ένα σαφώς κατώτερο βιοτικό επίπεδο, με τη διαφορά ανάμεσα στην «καρδιά» του Ράιχ και στις επαρχίες του διαρκώς να μεγαλώνει.
Τα παραμύθια που επί δεκαετίες ακούγαμε περί «ενιαίας Ευρώπης» και οι συνακόλουθες πολιτικές, με στοχευμένη, άφθονη χρηματοδότηση από την ΕΕ ορισμένων επιλεγμένων κοινωνικών στρωμάτων και δραστηριοτήτων, έχουν πλέον εξαφανιστεί όχι μόνο από την πράξη, αλλά και από τις συζητήσεις. Το θεμελιώδες όπλο για την επίτευξη του κολοσσιαίου αυτού στρατηγικού στόχου αποδεικνύεται το ευρώ, όπως συνειδητοποιούν τώρα, με εξαιρετικά επώδυνο τρόπο, οι λαοί της Ευρώπης, με πρώτους τους Έλληνες και τους υπόλοιπους Νοτιοευρωπαίους αλλά και τους Ιρλανδούς.
Βεβαίως, και το ευρώ αυτή τη στιγμή είναι ένα πανίσχυρο νόμισμα, αφού πρόκειται για το νόμισμα της Γερμανίας και του αναδυόμενου Δ’ Ράιχ. Ταυτόχρονα, όμως, το ευρώ γίνεται σύμβολο πείνας και μιζέριας για τους Έλληνες και για όλους σχεδόν τους ευρωπαϊκούς λαούς!
Αυτό είναι το μήνυμα του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, που απευθύνεται σε όλη την Ευρώπη.
Αβέβαιο το μέλλον του
Το αντιφατικό είναι πως αυτό το πανίσχυρο νόμισμα, το ευρώ, δεν έχει εξασφαλισμένη ούτε καν την... επι βίωσή του! Καθόλου δεν αποκλείεται, μάλιστα, στο εγγύς μέλλον να αποτελεί... ανάμνηση του παρελθόντος! Αν οι Ευρωπαίοι αντισταθούν στην υποδούλωσή τους στη Γερμανία στο οικονομικό και, επομένως, και στο πολιτικό επίπεδο, το ευρώ τελείωσε – τουλάχιστον υπό τη σημερινή μορφή του.
Δεν είναι, φυσικά, βέβαιο το ότι η Ευρωζώνη θα διασπαστεί ή θα δια λυθεί ούτε το ότι οι λαοί της Ευρώπης θα αντισταθούν στη γερμανική επικυριαρ χία. Ακόμη και στην Ελλάδα, παρά τα δεινά που υφίσταται ο πληθυσμός, ούτε κατά διάνοια δεν έχει δια μορφωθεί πλειοψηφία υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Βοηθούσης και της κυβερνητικής προπαγάνδας, μέσω των ΜΜΕ, αλλά και αυθόρμητα, ο πολύς κόσμος έχει την ψευδαίσθηση ότι το ισχυρό ευρώ τού παρέχει προστασία και ασφάλεια.
Με ισχυρή την επίδραση των αποταμιεύσεων, τις οποίες ο κόσμος αγωνιά να διατηρήσει και, κυρίως, να προφυλάξει από ενδεχόμενη υποτίμηση σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή, οι Έλληνες δεν συνειδητοποιούν ότι με την πάροδο του χρόνου θα παίρνουν ως μισθό ή σύνταξη ολοένα και λιγότερα ευρώ, που δεν θα επαρκούν για να τους επιτρέψουν να ζήσουν αξιοπρεπώς ή και... αναξιοπρεπώς.
Δεν συνειδητοποιούν, ακόμη, ότι οσονούπω το μέγιστο πρόβλημά τους θα είναι το πώς θα παίρνουν μισθό που να τους φτάνει για να ζήσουν ή το πώς θα βρουν την οποιαδήποτε δουλειά, όσο κακοπληρωμένη κι αν είναι, προκειμένου να επιβιώσουν όπως όπως, και όχι το πώς θα προφυλάξουν τις καταθέσεις τους, οι οποίες, άλλωστε, ταχύτατα θα εξανεμιστούν, αφού θα χρησιμοποιηθούν για θεμελιώδεις καθημερινές ανάγκες επιβίωσης.
«Στύψιμο» χωρίς τέλος
Αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει παραμένοντας εντός της Ευρωζώνης, οι καταθέσεις δεν θα επηρεαστούν – εκτός κι αν κάποιος τις έχει σε ελληνικά κρατικά ομόλογα, οπότε θα χάσει το 20%, το 30% ή και το 50% των χρημάτων του, ενδεχομένως και ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό.
Η αυτόματη χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών –κυριολεκτικά όλων των ελληνικών τραπεζών– θα οδηγήσει σε ακαριαίο πέρασμά τους είτε στα χέρια του χρεοκοπημένου κράτους είτε στα χέρια ξένων. Ακόμη, όμως, κι αν περάσουν στο κράτος προσωρινά, ταχύτατα όλες οι ελληνικές τράπεζες θα βρεθούν στα χέρια των Γερμανών και των άλλων ξένων επικυρίαρχων. Στον τραπεζικό τομέα, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς, η Ελλάδα θα γίνει αποικία του 21ου αιώνα.
Ούτε με τους ξένους δυνάστες θα χάσουν οι καταθέτες τα λεφτά τους. Θα κοπούν, όμως, πολύ περισσότερο τα δάνεια προς επιχειρήσεις και ιδιώτες, θα κατάσχονται, δε, πολύ ταχύτερα τα περιουσιακά στοιχεία όσων καθυστερούν για οποιονδήποτε λόγο να φανούν συνεπείς προς τις δανειακές τους υποχρεώσεις. Το τραπεζικό σύστημα θα χρησιμοποιηθεί για να «στραγγαλίσει» οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση προσπαθήσει με επιτυχία να ανταγωνιστεί κάποια γερμανική ή άλλη ευρωπαϊκή, όσο συνετή διαχείριση κι αν έχει η ντόπια επιχείρηση. Οι δε άνεργοι θα αυξάνονται κατά μιλιούνια...
Ακόμη χειρότερα, ελληνική χρεοκοπία με παραμονή στο ευρώ θα σημάνει οικονομική καταστροφή για τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό, όμως, αποτελεί... χρυσή ευκαιρία για την κυβέρνηση και την ΕΕ προκειμένου να κόψουν ακόμη και στο μισό τις συντάξεις, αδιαφορώντας παντελώς για το ότι οι συνταξιούχοι δεν θα μπορούν να ζήσουν παρά μόνο ζητιανεύοντας. Από πολιτική σκοπιά, οι εξαθλιωμένοι ζητιάνοι ουδέποτε συνιστούσαν κίνδυνο για το εκάστοτε κυρίαρχο σύστημα!
Ο Παπανδρέου δεν φεύγει!
Μισθοί πείνας, συντάξεις ζητιανιάς, εκατομμύρια άνεργοι, νέοι με αποδοχές 400 και 500 ευρώ, καταβαράθρωση της υγείας και της παιδείας, όλο και χειρότερες δημόσιες υπηρε σίες και κοινωνικές παροχές – αυτό είναι το μέλλον της Ελλάδας και των Ελλήνων μέσα στην Ευρωζώνη, είτε χρεοκοπήσουμε είτε όχι. Εννοείται ότι, αν χρεοκοπήσουμε και η χώρα παραμείνει στο ευρώ, τα προβλήματα θα προσλάβουν πολύ πιο γρήγορα καταστροφική οξύτητα.
Σαν να μην έφτανε η επερχόμενη και συντελούμενη συμφορά, έχουμε και τον πρόσθετο επιβαρυντικό παράγοντα της απίστευτα εθελόδουλης κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, που κάνει τα πράγματα απείρως χειρότερα. Το πρόβλημα δεν έγκειται, βεβαίως, στις δημοσιογραφικές και πολιτικές υποβολιμαίες ανοησίες της δήθεν μη ταχύτατης εφαρμογής όλων των εξουθενωτικών μέτρων εναντίον του ελληνικού λαού από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Απεναντίας, το πρόβλημα είναι η υιοθέτηση από αυτή την άθλια κυβέρνηση των συνεργατών με τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις της πολιτικής που διαλύει τη χώρα μας και εξανδραποδίζει το λαό μας.
Τίποτα δεν μπορεί να γίνει αν πρωτίστως η χώρα δεν απαλλαγεί από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου όσο το δυνατόν ταχύτερα. Θα γράψουμε, όμως, για πολλοστή φορά ότι αυτή η κυβέρνηση από μόνη της δεν φεύγει με τίποτα! Το επαναβεβαίωσε ο αντιπρόεδρός της, Θόδωρος Πάγκαλος, τασσόμενος, μάλιστα, υπέρ της... συγκυβέρνησης με τη ΝΔ – ψάχνοντας, δηλαδή, για πολιτικούς κρετίνους που θα ήταν πρόθυμοι να καταστούν συνυπεύθυνοι για την ολέθρια πολιτική του ΠΑΣΟΚ.
«Εάν αυτό καταστεί δυνατό με τη ΝΔ, εγώ θα το καλοδεχόμουν. “Ναι” στη συγκυβέρνηση. Αλλά εκλογές για να έρθει κάποιος άλλος; Όχι, δεν το επιθυμώ και θα προτιμούσα να εξαντληθεί η τετραετία!» δήλωσε ο Θ. Πάγκαλος στο ραδιοσταθμό «Αθήνα 9,84»! Κορόιδο είναι; 


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 29/9/11

Γιώργος Δελαστίκ: Αβέβαιο είναι πλέον το μέλλον του ευρώ (Επίκαιρα 17/8/2011)


Γιώργος Δελαστίκ: Αβέβαιο είναι πλέον το μέλλον του ευρώ

17/08/2011 - 09:00

|

Κανένας δεν μπορεί πλέον να στοιχηματίσει με βεβαιότητα ότι το ευρώ...
 
Γιώργος Δελαστίκ: Αβέβαιο είναι πλέον το μέλλον του ευρώ
θα συνεχίσει να είναι και στο μέλλον το κοινό νόμισμα των δεκαεφτά χωρών-μελών της ΕΕ, που είναι σήμερα και, μάλιστα, με τάση διαρκούς επέκτασης και σε άλλα κράτη που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η οικονομική θύελλα που μαίνεται εδώ και τρία χρόνια στην Ευρώπη απειλεί να προσλάβει τα χαρακτηριστικά πολιτικοκοινωνικού κυκλώνα, που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο – ούτε το ευρώ ούτε καν την ίδια την ΕΕ!
Οι φυγόκεντρες δυνάμεις που επικρατούν στην Ευρωζώνη είναι πλέον εξόφθαλμες, ορατές από τον καθένα. Από την περασμένη εβδομάδα, τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας στα δεκαετή κρατικά ομόλογα έφτασαν στο 6,5%, ξεπερνώντας κάθε όριο από το... 1997, όταν, δηλαδή, η ιταλική λιρέτα και η ισπανική πεσέτα ήταν δύο πολύ αδύναμα εθνικά νομίσματα. Το χειρότερο είναι ότι ξεπέρασαν και το όριο που μόλις είχε υπερβεί πέρσι η Ελλάδα είχαν τεθεί σε κίνηση οι μηχανισμοί τελικής υπαγωγής της υπό καθεστώς Μνημονίου!
Μόνο που στην περίπτωση της Ι- σπανίας και ιδίως της Ιταλίας δεν υπάρχει καμία δυνατότητα «διάσωσής» τους μέσω της επιβολής καθεστώτος Μνημονίου. Τα οικονομικά μεγέθη τους δεν είναι διαχειρίσιμα στο πλαίσιο της πολιτικής των Μνημονίων.
Οι «μεγάλοι» χρωστούν τα πολλά
Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί. Βάσει των επίσημων στοιχείων της ΕΕ για το δημόσιο χρέος των κρατών της Ευρωζώνης το 2010 –σημειωτέον ότι κατά το 2011 η κατάσταση επιδεινώνεται ραγδαία στον τομέα αυτό για όλες τις χώρες-μέλη της Ευρωζώνης–, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας δεν έφτανε ούτε στο 4% του συνολικού δημόσιου χρέους των κρατών της Ευρωζώνης. Το συνολικό χρέος των δεκαεφτά χωρών-μελών της ανήλθε πέρσι στα 7,84 τρις ευρώ.
Αν προστεθεί το δημόσιο χρέος και των δύο υπόλοιπων κρατών που έχουν περάσει υπό καθεστώς Μνημονίου, βλέπουμε ότι το συνολικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας ανέρχεται στο 8% του συνολικού δημό σιου χρέους της Ευρωζώνης.
Με την Ιταλία, όμως, να χρωστά 1,84 τρις ευρώ και την Ισπανία να χρωστά άλλα 640 δις, η κλίμακα αλλάζει εντελώς. Οι δύο χώρες έχουν μόνες τους το... 30% του δημόσιου χρέους της Ευρωζώνης!
Ο πολύς κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει, επιπλέον, ότι η «καρδιά» του ηγεμονικού πυρήνα της ΕΕ και της Ευρωζώνης, η Γερμανία και η Γαλλία, είναι ταυτόχρονα και οι μεγάλοι κρατικοί οφειλέτες, καθώς, λόγω του μεγέθους της οικονομίας τους, το δημόσιο χρέος τους απογειώνεται στη... στρατόσφαιρα: Η Γερμανία χρωστούσε το 2010 το ασύλληπτο ποσό των... 2,08 τρις ευρώ, ενώ η Γαλλία 1,6 τρις! Στο 83,2% του ΑΕΠ της ανερχόταν το δημόσιο χρέος της Γερμανίας, που... κουνά το δάχτυλο στους πάντες –σημειωτέον ότι μόλις 60% είναι το ανώτατο επιτρεπτό όριο από το Σύμφωνο Σταθερότητας...–, και στο 81,7% του ΑΕΠ βρισκόταν το δημόσιο χρέος της Γαλλίας.
Γερμανία και Γαλλία, δηλαδή, έχουν από κοινού το... 44% του δημόσιου χρέους της Ευρωζώνης! Το 8% έχουν οι «μπατίρηδες» Έλληνες, Πορτογάλοι και Ιρλανδοί· το 44% οι πλούσιοι Γερμανοί και Γάλλοι! Και μας βρίζουν και μας εξευτελίζουν κι από πάνω! Ωραίοι είναι...
Οι τράπεζες ισχυρότερες
από τα κράτη!
Οι δήθεν «ιστορικές» αποφάσεις της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της Ευρωζώνης στις 21 Ιουλίου αποδείχτηκαν... μπούρδες! Εντελώς ανεπαρκείς, δηλαδή, για να αναχαιτίσουν την επέκταση των κερδοσκοπικών επιθέσεων εναντίον των κρατικών ομολόγων της Ισπανίας αλλά ακόμη και της Ιταλίας, ρίχνοντας παράλληλα και τις πρώτες προειδοποιητικές βολές εναντίον της Γαλλίας!
Από την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υποχρεώθηκε να αρχίσει να αγοράζει ισπανικά και ιταλικά κρατικά ομόλογα, προσπαθώντας να αναχαιτίσει την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού των δύο χωρών. Μάταιος κόπος, κατά τη γνώμη μας...
Το πρόβλημα είναι βαθύτατα δομικό. Στο πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού, όπου τα κράτη δανείζονται από τις ιδιωτικές τράπεζες και όχι από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή από άλλα κράτη, δεν υπάρχει λύση!
Πόσω μάλλον που, αφενός, οι τράπεζες επιβάλλουν στα κράτη όσο υψηλά επιτόκια θέλουν και, αφετέρου, όταν οι τράπεζες πέφτουν έξω στα τυχοδιωκτικά χρηματοοικονομικά παιχνίδια τους, υποχρεώνουν τις κυβερνήσεις των κρατών να τις διασώζουν με λεφτά των φορολογουμένων και, στη συνέχεια, μόλις διασωθούν, επιτίθενται σαν ύαινες και κατασπαράζουν τα κράτη της Ευρωζώνης –και όχι μόνο–, οδηγώντας τα προς τη χρεοκοπία! Γδέρνουν αδίστακτα τα κράτη που τις διέσωσαν!...
Όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική, δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να ανακάμψουν οι οικονομίες των κρατών. Οι τράπεζες με τον τρόπο αυτό καθίστανται πολύ ισχυρότερες από τα κράτη. Οι τράπεζες, μάλιστα, κερδοσκοπούν έτσι εκ του ασφαλούς, αφού τα μεν κέρδη τους είναι δικά τους, τις δε ζημίες τους τις... κοινωνικοποιούν μέσω των κυβερνήσεων και τις φορτώνουν στις πλάτες των λαών...
Μόνη λύση ο δανεισμός
από την ΕΚΤ
Τεχνοκρατικά, λύση υπάρχει μέσα στο πλαίσιο του συστήματος. Είναι απλούστατη, προϋπήρχε του ευρώ και εφαρμόζεται από τις κεντρικές τράπεζες των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και όλων των χωρών του κόσμου: Τα κράτη της Ευρωζώνης πρέπει να δανείζονται πρωτίστως από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τους πολίτες τους, μέσω της έκδοσης ομολόγων προσιτών στο ευρύ κοινό!
Δεν ανακαλύψαμε απολύτως τίποτε. Επαναφέρουμε αυτό που υπήρχε σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης πριν από την εισαγωγή του ευρώ και των κυριολεκτικά διεστραμμένων κανόνων λειτουργίας της ΕΚΤ.
Είναι απλούστατο: Η ΕΚΤ θα δανείζει τα κράτη μακροπρόθεσμα –για δέκα, είκοσι ή τριάντα χρόνια– με χαμηλό επιτόκιο, έχοντας ως κύριο γνώμονά της την ανάπτυξη των εθνικών οικονομιών, και όχι το κέρδος. Στη βάση πολιτικών κριτηρίων, όταν παρουσιά ζονται ιδιαίτερες δυσκο λίες σε ένα ή σε περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, θα μπορούν να τροποποιούνται προσωρινά ή μονιμότερα οι όροι του δανεισμού για να βοηθιούνται οι χώρες.
Παράλληλα, πρέπει, αφενός, να εκδοθεί ευρωομόλογο και, αφετέρου, να επιτραπεί η διάθεση των εθνικών κρατικών ομολόγων απευθείας στο αποταμιευτικό κοινό, και όχι μόνο στις τράπεζες, όπως γίνεται από τότε που εισήχθη το ευρώ.
Αντί να ακούμε τις ανοησίες και τα αίσχη των απατεώνων κερδοσκόπων στη δευτερογενή αγορά για επιτόκια των ελληνικών ομολόγων της τάξης του... 15% ή και του 25% (!), ανάλογα με τη διάρκειά τους, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες θα έτρεχαν να τα αγοράσουν με επιτόκιο μόλις 5%, ι- δίως εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου, η πιο εχθρική προς το λαό κυβέρνηση που υπήρξε ποτέ στη χώρα αυτή, προχωρούσε σε μια τέτοια κίνηση, προτού διασύρει διεθνώς και εξευτελίσει παντελώς τη χώρα...
Απαιτούνται ριζικές ανατροπές
Η ανωτέρω πρόταση είναι απολύτως εντός του συστήματος. Δεν έχει τίποτε το προοδευτικό. Αποκλείεται, όμως, να γίνει δεκτή, παρόλο που συνιστά εφικτή λύση. Οι λόγοι της απόρριψής της είναι πολλοί.
Πρώτα πρώτα, η ΕΚΤ είναι τράπεζα που ανομολόγητα έχει ως ύψιστη αποστολή της την υπεράσπιση των συμφερόντων των τραπεζών, και όχι των χωρών και των λαών της Ευρώπης. Οι ιδιωτικές τράπεζες θα χάσουν εκατοντάδες δις ευρώ κέρδη, εάν αρχίσει να δανείζει τα κράτη η ΕΚΤ, και όχι αυτές.
Δεύτερον, οι πολιτικοί ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών είναι πρωτίστως δέσμιοι των συμφερόντων των τραπεζών της χώρας τους, οι οποίες θα χάσουν πολλά χρήματα, εάν οι καταθέτες πάρουν τμήμα των καταθέσεών τους από τις τράπεζες για να δανείσουν το κράτος και να σώσουν τη χώρα, αγοράζοντας κρατικά ομόλογα. Καμία διάθεση δεν έχουν, λοιπόν, οι πολιτικοί ηγέτες να εκδώσουν κρατικά ομόλογα, που να μπορεί να τα αγοράσει ο κάθε πολίτης.
Τρίτον, λυσσαλέα αντιστέκεται η Γερμανία στην έκδοση ευρωομολόγων και, αν τελικά υποχωρήσει, υπό το κράτος της επικείμενης κατάρρευσης της Ευρωζώνης, θα κάνει τα πάντα για να στραγγαλίσει στην πράξη το μέτρο αυτό, περιορίζοντας δραστικά τον όγκο των ευρωομολόγων που θα εκδοθούν, ώστε οι θετικές συνέπειές του να είναι σχεδόν περιθωριακές.
Υπό το κράτος αυτών και πολλών άλλων, το μέλλον του ευρώ δεν διαγράφεται καθόλου ρόδινο... 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα: 11/08/2011

Γερμανός αντιπρόεδρος: "Κούρεμα"... με εκχώρηση ελληνικής κυριαρχίας! (Επίκαιρα 8/10/2011)


Γερμανός αντιπρόεδρος: "Κούρεμα"... με εκχώρηση ελληνικής κυριαρχίας!

08/10/2011 - 20:14

|

«Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε ένα «κούρεμα» χωρίς κανόνες και όρους, γιατί η Ελλάδα θα πρέπει...
 
Γερμανός αντιπρόεδρος: Κούρεμα... με εκχώρηση ελληνικής κυριαρχίας!
να δώσει κάτι, όπως μέρος της εθνικής της κυριαρχίας, τουλάχιστον προσωρινά» δηλώνει ο αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος της Μέρκελ (CDU) Μίκαελ Φούκς, σε συνέντευξή του, στην εφημερίδα Real news. 


Ο Γερμανός κοινοβουλευτικός αξιωματούχος, υποστηρίζει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και σημειώνει πως «κάποιος θα πρέπει να σας ελέγχει πως δεν πρόκειται να δημιουργηθούν ξανά αυτά τα προβλήματα στο μέλλον».

Τονίζει πάντως πως δεν πρόκειται για απόφαση που θα λάβει η Γερμανία αλλά η τρόικα.


Ο Μίκαελ Φούκς, αναφέρει επίσης ότι δεν προβλέπεται αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, αλλά σημειώνει πως δεν είναι προσωπικά πεπεισμένος αν η παραμονή στο ευρώ θα είναι η καλύτερη μακροπρόθεσμη λύση για την Ελλάδα, ώστε να γίνει ανταγωνιστική και να αποκτήσει και πάλι ευημερία.

Σταύρος Λυγερός: "Ο απολογισμός του Μνημονίου με αριθμούς"


Σταύρος Λυγερός: "Ο απολογισμός του Μνημονίου με αριθμούς"

05/10/2011 - 09:00

|

Μπορεί η ελληνική κοινωνία να...
 
Σταύρος Λυγερός: Ο απολογισμός του Μνημονίου με αριθμούς
 διχάστηκε σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο –μια μειοψηφία υπέρ και η μεγάλη πλειοψηφία εναντίον–, αλλά τα αποτελέσματα της εφαρμογής του είναι μετρήσιμα με βάση τους ποσοτικούς στόχους που το ίδιο είχε θέσει.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά:
Για το ΑΕΠ προέβλεπε μείωση κατά 4% το 2010. Τελικώς, η μείωση ήταν 4,5% – από 235,0 σε 224,5 δις ευρώ. Το Μνημόνιο προέβλεπε αύξηση του ετήσιου μέσου ρυθμού εξαγωγών κατά 4,5% σε σχέση με το 2009. Σύμφωνα με τα στοιχεία, για το α' εντεκάμηνο του 2010 ο ρυθμός εξαγωγών μειώθηκε κατά 1,2%. Για τις εισαγωγές προέβλεπε μείωση κατά 9,7%, ενώ η μείωση ήταν μεγαλύτερη (13,1%). Για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών προέβλεπε έλλειμμα 8,4% του ΑΕΠ, ενώ το έλλειμμα έκλεισε στο 11,1%. Για τον πληθωρισμό προέβλεπε ότι στο τέλος του 2010 θα τρέχει στο 1,0% , ενώ «έτρεχε» στο 5,2%. Για την ανεργία προέβλεπε ότι θα ήταν 11,8%, ενώ ήταν 14,2%. Για το έλλειμμα προέβλεπε 8,1% του ΑΕΠ, ενώ «έκλεισε» στο 10,5%. Για το χρέος προέβλεπε ύψος 133,0%, ενώ έφτασε το 150,1% του ΑΕΠ. Σε απόλυτους αριθμούς, το χρέος έφτασε τα 340,2 δις ευρώ στο τέλος του 2010, ενώ στο τέλος Ιουνίου του 2011 είχε εκτοξευτεί στα 358 δις ευρώ. Το μόνο θετικό στοιχείο είναι η αύξηση των εξαγωγών.
Η ίδια και χειρότερη ήταν η εικόνα και των άλλων δεικτών στο α' και β' τρίμηνο του 2011. Σύμφωνα με το δημοσιονομικό δελτίο (Αύγουστος 2011) του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής:
Προβλεπόταν ετήσια αύξηση των εσόδων αρχικά κατά 5,6% (προϋπολογισμός 2011) και κατόπιν κατά 4,2% (στο Μεσοπρόθεσμο). Το α' επτάμηνο του 2011 υπολείπονται κατά 4,5% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010.
Προβλεπόταν αύξηση δαπανών αρ-
χικά κατά 4,4% (προϋπολογισμός 2011) και κατόπιν κατά 3,6% (Μεσοπρόθεσμο). Το α' επτάμηνο του 2011 παρουσιάζονται αυξημένες κατά 7,8% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010. Η αύξηση των δαπανών κατά 3,2 δις ευρώ οφείλεται κυρίως στην αύξηση των τόκων κατά 1,3 δις και στην αύξηση των επιχορηγήσεων προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τον ΟΑΕΔ κατά 2,2 δις ευρώ (λόγω αύξησης της ανεργίας και μείωσης των μισθών). Οι δαπάνες για μισθοδοσία στο α' επτάμηνο του 2011 παρουσιάζονται μειωμένες κατά 6,6% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010.
Προβλεπόταν ετήσια μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος κατά 48%. Το α' επτάμηνο του 2011 αυξήθηκε σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010 κατά 52% (2,4% του ΑΕΠ).
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το ΑΕΠ σε σταθερές τιμές 2000, κατά το β' τρίμηνο του 2011 παρουσίασε μείωση 6,9 % σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010. Η αντίστοιχη μείωση του ΑΕΠ το α' τρίμηνο ήταν 8,1%. Το α' εξάμηνο του 2011 η ύφεση κινείται με ρυθμό πάνω από 7% του ΑΕΠ, διπλάσια από την εκτίμηση με την οποία σχεδιάστηκε το Μεσοπρόθεσμο (3,5% του ΑΕΠ).
Η ανεργία το Μάιο 2011 ανήλθε σε 16,6%, έναντι 12,0% το Μάιο 2010 και 15,8% τον Απρίλιο 2011. Οι άνεργοι το Μάιο ανήλθαν σε 822.719 άτομα. Οι απασχολούμενοι (4.131.528 άτομα) είναι λιγότεροι από τον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό (4.383.374 άτομα).
Η κατάσταση στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων χειροτερεύει συνεχώς. Ολοένα και περισσότερες συμβάσεις πλήρους απασχόλησης μετατρέπονται, το 2011, σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης (αύξηση 165,58% το α' πεντάμηνο), εκ περιτροπής απασχόλησης κατόπιν συμφωνίας με τους εργαζομένους (αύξηση 667,67%) και εκ περιτροπής απασχόλησης με μονομερή απόφαση του εργοδότη (5.071,70%). Περιττό να σημειωθεί ότι στις νέες συμβάσεις εργασίας είναι ολοένα και λιγότερες οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης.
Η ελληνική κρίση δεν είναι μια τυπική κρίση χρέους. Στην πραγματικότητα, καταρρέει ένα μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί μια πολιτική λιτότητας με οριζόντιες περικοπές δαπανών και αντίστοιχες οριζόντιες αυξήσεις των φόρων για να επιφέρει τη δημοσιονομική προσαρμογή. Η τρόικα θυμίζει γιατρό, ο οποίος, όταν βλέπει ότι η φαρμακευτική αγωγή που έχει δώσει επιδεινώνει την κατάσταση του ασθενούς, αντί να τον επανεξετάσει, αυξάνει συνεχώς τη δόση. Χρειαζόμαστε λύσεις που να αντιστοιχούν στις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας. Αυτές έπρεπε να τις είχε επεξεργαστεί η ελληνική κυβέρνηση και να έχει εφαρμόσει ένα παράλληλο εθνικό σχέδιο ανάταξης της οικονομίας. Η κυβέρνηση, όμως, είναι μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης. 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις  29/9/11